பாட்டி சொன்ன கதைகள்

அன்பு நேயர்களே,

சில வருடங்களுக்கு முன்பு இத்தளத்தில் “பாட்டி சொன்ன கதைகள்” (Grandma Tales Tamil) என்ற தலைப்பில் Apple iOS App Storeல் App பற்றி சொல்லி இருந்தேன். இது Haviga (http://www.haviga.com) என்ற நிருவனம் என்னுடைய சிறுவர் கதைகளை, என் குரலில், அழகான சித்திரங்களுடன் குழந்தைகள் ரசிக்கும் வண்ணம் வெளியிட்டு உள்ளது. இதை இப்பொழுது இலவசமாக பதிவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம். மேலும் முதல் கதையை இலவசமாக உங்கள் குழந்தைகளுடன் ரசிக்கலாம். மற்றும் 6 கதைகளை 2 பாகங்களாக சிறிய தொகை கொடுத்து ரசிக்கலாம். 

நீங்களும் இந்த படிக்கேற்றத்தை (App) பதிவிறக்கம் செய்து தங்களின் கருத்தை இங்கும், iOS App Storeல் விமர்சனத்தின் மூலமும் தெரிவிக்குமாறு தாழ்மையுடன் கேட்டுகொள்கிறேன்.

"பாட்டி சொன்ன கதைகள்" பதிவிறக்கம் செய்ய இங்கு சொடுக்கவும்: http://itunes.apple.com/us/app/grandma-tales-tamil/id556775899?mt=8

நன்றி,

ருக்மணி சேஷசாயி

மந்த்ராலய மகான்--6

மனைவியின் நிலை; கணவர் சந்நியாசம் மேற்கொண்டார் என்ற செய்தி காதில் விழுந்ததும் துன்பத்திலும் துயரத்திலும் ஆழ்ந்தாள். இனி அவரைக் காண இயலாது  என்ற உண்மையை அறிந்த சரஸ்வதி பாய் துடித்தாள். அவர் இல்லாத வாழ்க்கையை நினைத்துப் பார்க்கவே முடியவில்லை.அவரைப்பிரிந்து வாழும் நிலையை விரும்பாத சரஸ்வதிபாய் ஒரு பாழுங்கிணற்றில் விழுந்து  தன்வாழ்வை முடித்துக்  கொண்டாள்.அதனால் பிசாசு ஜென்மமாக ராகவேந்திரரையே சுற்றிச் சுற்றி வந்தாள் .அந்த பிசாசு உருவத்தின் மீது தன்  கமண்டல நீரைப் புரோக்ஷிக்க அவள் விமோசனம்  பெற்றாள். 

அவள் நினைவாக அந்த வம்சத்தார் தத்தம் இல்லங்களில் நடக்கும் எல்லாசுபகாரியங்களுக்கும் முன்னர் சரஸ்வதியின் நினைவாக சுமங்கலிகளுக்கு வஸ்திரதானம் அன்னதானம் செய்யவேண்டும் என்ற நியதியை ஏற்படுத்தினார்.

இப்போதும் அவர் வம்சத்தாரிடையே சுமங்கலிப் பிரார்த்தனை நடைபெற்று வருகிறது.

ராகவேந்திரர் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள்;

நாளடைவில் ஸ்ரீ ராகவேந்திரர் மூலராமர் பூஜையை மிகுந்த ஈடுபாட்டோடும் பக்தியோடும் செய்வதையும் ஸ்ரீமடத்தின் காரியங்களைக் கவனிப்பதையும் பிரச்சினைகளை சுமுகமாகத் தீர்ப்பதையும் கண்டு உள்ளம் பூரித்தார் குரு சுதீந்திரர்.இனி ஸ்ரீமடத்தைப் பற்றி கவலையின்றி தேச சஞ்சாரம் செல்லத் திட்டமிட்டார்.அதன்படி கும்பகோணம் விட்டுப் புறப்பட்டார்.

                            குருவின் ஆக்ஞைப் படியே ஸ்ரீமடத்தைப் பராமரிப்பதும் சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசம் செய்வதுமாய் மூலராமரைப் பூஜித்து வந்தார் ஸ்ரீ ராகவேந்திரர். இவர் வேங்கடநாதனாக இருந்தபோதே செய்த அற்புதங்கள் சில என்றால் ராகவேந்திரராக மாறியபின் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள் அநேகம்.செல்லுமிடமெல்லாம் அற்புதங்களை நிகழ்த்திய வண்ணம் இருந்தார்.
 ஒருமுறை இவரது சிஷ்யர்களில் ஒருவன் திருமணத்திற்காக இவரிடம் ஆசீர்வாதம் பெற வந்து நமஸ்கரித்தான்  "சிரஞ்சீவியாக வாழ்வாயாக" என்று ஆசீர்வதித்துசிறிது செல்வமும் கொடுத்து  அனுப்பினார் .அந்தசிஷ்யன் திருமணம் முடிந்து மகிழ்ச்சியுடன் சென்றவன் வீட்டின் நிலைப் படியில் மோதி மயக்கமடைந்து கீழே விழுந்தவன் எழுந்திருக்கவே இல்லை.

                    அவன் இறந்துவிட்டான் என அனைவரும் அழுதனர்.இந்தச் செய்தி ஸ்ரீராகவேந்திரரின் செவிகளுக்குப் போயிற்று. அவர் சிஷ்யனை அழைத்துவரச் சொல்லி அனுப்பினார்.அந்தச் சீடனின் பெற்றோர் அழுத படியே மாப்பிள்ளையான அவனைக் கொணர்ந்து ராகவேந்திரர்முன் படுக்க வைத்தனர். ராகவேந்திரர் தன கமண்டலத்திலிருந்த தீர்த்தத்தை அவன்மீது ப்ரோக்ஷிக்க தூக்கத்திலிருந்து விழிப்பவன்போல் விழித்து குருவை வணங்கினான்.

                                     (தொடரும்)

ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

மந்த்ராலய மகான் -5

பட்டாபிஷேகம்;  

                                    சில நாட்கள் கழிந்தன.ஒருநாள் தனிமையில் இருக்கும்போது சுதீந்திரர் வேங்கடநாதனை

அழைத்தார்.பணிவோடு வந்து நின்ற வேங்கடநாதனுக்கு உபதேசம் செய்தார்.

"வத்ஸ ! இந்த ஸ்ரீமடத்தையும் வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தையும் கட்டிக்காக்கவே உன்னை அனுப்பியுள்ளாரஜகத்குருவான ஸ்ரீமன் நாராயணன்.  அவன் இச்சைப்படியே நீயே இந்த பொறுப்புகளை ஏற்று ஸ்ரீமூலராமனுக்குப் பூஜை செய்யும்  பேற்றையும் பெற்று இந்த ஜெகத்தினை உத்தாரணம் செய்ய வேண்டும் இது உன் விதி. இதுவே என் ஆசையும் கூட.'' என்றபோது வேங்கட நாதன் திடுக்கிட்டார்.

                   "சுவாமி நான் சந்நியாசி ஆகிவிட்டால் என்மனைவி மக்களின் கதி என்னவாகும்? அவர்களைத் தவிக்கவிட்டுவிட்டு இந்த பட்டம் எனக்கு வேண்டாம் ஸ்வாமி  என்னை மன்னியுங்கள்." என்று கூறியவர் சிந்தனையுடன் இல்லம் வந்து சேர்ந்தார்.தனிமையில் சிந்தனை வயப்பட்டவராய    இருந்தார். காரணம் தெரியாமல் தவித்தாள் சரஸ்வதி .              

                     

                 இரவு படுக்கையில் படுத்தபோதும் சிந்தனை வயப்பட்டவராகவே இருந்தார். திடீரென ஒரு வெளிச்சம் 

தூக்க நிலையா விழிப்பு நிலையா   எனத் தெரியாத ஒருவித மயக்க நிலையில் இருந்தார் வேங்கடநாதன்.அவர் முன்  தெரிந்த வெளிச்சத்தில் வெண்தாமரை மீது வீற்றிருந்தபடி கையில் வீணையை ஏந்தியபடி சரஸ்வதி பிரசன்னமானாள். கைகளைக்  குவித்தபடி  அவள் முன் நின்றிருந்தார் வேங்கட நாதன். அந்த தேவி  ஆசி கூறிப பின்வாய்   திறந்து பேசலுற்றாள் 

"வத்ஸ! நானே சரஸ்வதி வித்யாலட்சுமி.. மத்வர் வியாசராயர் விஜயேந்திரர் சுதீந்திரர்முதலான   யதிகள் தங்கள் கிரந்தங்களால் என்னை  அலங்கரித்தனர். இன்னும் இரண்டு வருடங்களே சுதீந்திரரின் வாசம் இருக்கும்.அதன்பின் உன்னையே நான் எதிர்பார்த்திருக்கிறேன். ஸ்ரீமூலராமருக்குப் பூஜை செய்யும் 

தகுதி உன்னிடமே உள்ளது.நீ சந்நியாசி ஆகி வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தைக் காக்க வேண்டும்.நீ யதியாகியே தீர வேண்டும் நானும் உன்னிடமே வாசம் செய்யவேண்டும். இது உனக்கேற்பட்டுள்ள விதி.இதிலிருந்து நீ தப்ப முடியாது. போ.யதியாகி இந்தப் பூவுலகை  உத்தாரம் செய்." என்று கூறி அவர் தலையில் தன அபயஹஸ்தத்தை  வைத்து ஆசி கூறினாள்.பின்னர் அவர் நாவில் பீஜாக்ஷரம் எழுதி மறைந்தாள். 
 

                  விடிந்தது மூலராமரின் சுப்ரபாதம் கேட்டது.திடுக்கிட்டுக் கண்விழித்த வேங்கடநாதன் ஏதோ புதிய உலகிலிருந்து எழுந்து வந்தது போல் உணர்ந்தார்.மறுநாள் சுதீந்திரர் முன் சென்று பணிந்து  நின்றார்.யதியாக சம்மதம்  என்ற வேங்கடநாதனின் சொல் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ந்தார் சுதீந்திரர். நிறைய திரவியம் கொடுத்து மகன் லக்ஷ்மி நாராயணனுக்கு  உபநயனம் செய்வித்து வரும்படி கூறி அனுப்பினார்..

குமாரன் லக்ஷ்மிநாராயண னுக்கு உபநயனம் செய்வித்து மனைவி மகன் இருவரையும் அண்ணன் குருராஜரின் இல்லத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்.

                    பின்னர் மடத்தையடைந்து குரு சுதீந்திரர் முன் யதியாக சம்மதம் என்று கூறி நின்றார். அவருக்கு சந்நியாசம் வழங்க சம்மதம் என்று கூறி அக்ஷதை கொடுத்து ஆசி வழங்கினார் சுதீந்திரர்.தனக்குப் பின்னால் யதியாக வரப் போகும் வேங்கடநாதனுக்குப் பட்டாபிஷேகம்  என்ற செய்தியை எல்லா இடங்களுக்கும் அனுப்பினார் தஞ்சை மன்னன் ராஜா ரகுநாத பூபதியின் முன் இந்த வைபவம் நடைபெற ஏற்பாடாகியது.

அரண்மனையில் நடக்கும் வைபவம் .கேட்கவேண்டுமா?ஊர்முழுவதும் தோரணங்கள் மலர் அலங்காரங்கள் வாசனை வீசிக் கொண்டிருந்தது.வாசனைத் திரவியங்களான  சந்தனம் ஜவ்வாது புனுகு போன்றவற்றால் மெழுகப்பட்டு ஊரெங்கும் மணம் பரப்பிக் கொண்டிருந்தது. மக்கள் அனைவரும் யாகசாலையை மொய்த்தனர் 

                     அதோ அதோ பிரகாசமாய் ஸ்ரீ சுதீந்திரர் அவருக்குப் பின்னால் ஞானப் பிரகாசமாய் ஸ்ரீ வேங்கட நாதன்.

மக்கள் சொல்லிச் சொல்லிப் பரவசப்பட்டனர். ஒவ்வொரு சடங்காக நடந்து முடிந்தது.

சாலிவாகன சகம் 1623 ருத்ரோத்காரி வருடம் பால்குன சுத்த த்விதீயை  சுபயோக சுபதினம்.வேதகோஷங்கள் மங்கலவாத்யங்கள் முழங்க ஸ்ரீ சுதீந்திரர் வேங்கட நாதருக்கு காஷாய வஸ்திரத்தைக் கொடுத்தார்.மக்கள் கண்களில் கண்ணீர் வெள்ளம்.

                     காஷாய வஸ்திரம் தரித்துசந்நியாச கோலத்தில்  வேங்கடநாதன்  அக்னிஎன ஜொலித்தார்.

மக்கள் மெய் சிலிர்த்தார்.பல புண்ணிய தீர்த்தங்களால் அவருக்கு அபிஷேகம் செய்து அவருக்கு 

"ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராகவேந்திர தீர்த்தர் " என்ற நாமத்தை ஆசிரமப் பெயராக சூட்டினார் ஆயகலைகள் அனைத்தையும் போதித்த ஸ்ரீ சுதீந்திரர். சகலவித சாஸ்த்திர சுவடிகளையும் கொடுத்து ஸ்ரீ மூலராமர் ஸ்ரீ திக்விஜயராமர் ஸ்ரீ ஜெயராமர் ஸ்ரீ வ்யாஸ முஷ்டி போன்ற புராதனபுண்ய விக்ரகங்களையும்  சாளிக்ராமங்களையும் கொடுத்து ஸ்ரீமடத்தின் பொறுப்புகள் அனைத்தையும் ஒப்படைத்து  நிம்மதியடைந்தார் சுதீந்திரர்.          

மக்கள் "ராஜாதி ராஜ குருசார்வ பௌம ஸ்ரீ ஸ்ரீ ராகவேந்திர தீர்த்தருக்கு " ஜய்" என ஜெயகோஷமிட்டனர்.

மன்னரும் மக்களும் அவருக்குப் பாதகாணிக்கை செலுத்தி அவரது ஆசியைப் பெற்று மகிழ்ந்தனர்.

ஸ்ரீ ராகவேந்திரரின் பெருமையை கோபாலதாசர் தனது பாடல் வாயிலாகத் தெரிவிக்கிறார்.

              "ரா"என்று சொன்னால் ரட்சிப்பார். "கா" என்று சொன்னால் சர்வ பயமும் ஓடிவிடும். "வே" என்று சொன்னால் வியாதிகள் பறந்துவிடும். "இந்திரா" என்று சொன்னால் சகல செல்வங்களும் வந்து சேரும் என்று பெருமைபடக் கூறுகிறார்."

                                                                             (தொடரும்)

ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

மந்த்ராலயமகான் -4.

திருமணம் ;

 

                                சகல சாஸ்திரங்களையும் கற்றுணர்ந்த வேங்கடநாதன் மீண்டும் புவனகிரிக்கு வந்தார். தம்பிக்கு தக்க பருவம் வந்ததென எண்ணிய அண்ணன் குருராஜர்  சரஸ்வதிபாய் என்ற மங்கை நல்லாளை இவருக்குத்  திருமணம் செய்து வைத்தார். வேங்கடநாதனும் சரஸ்வதிபாயும் மனமொத்த  தம்பதிகளாக இனிதே இல்லறம் நடத்தினர்.தக்க காலத்தில் புதல்வன் லக்ஷ்மி நாராயணன் பிறந்து இவர்கள் வாழ்வில் வசந்தமானான்.ஆனால் பூர்வ ஜன்ம பலன் யாரையும் விடுவதில்லை. அதனால் மிகுந்த வறுமையில் வாடினார் வேங்கடநாதன். வறுமையின் பிடியிலிருந்து விடுபடுவதற்காக பொருள் ஈட்டிவரப் புறப்பட்டார்.

                                 

                                                                            வழியில் ஒரு கிராமம். அங்கு தனவந்தர் ஒருவர் வீட்டில் சமாராதனை நடந்து  கொண்டிருந்தது.

அங்கு சென்றார் வேங்கடநாதன்.இவரைப் பார்த்ததும்  இவரிடம் ஏதேனும் வேலை வாங்கிக் கொண்டு சாப்பாடு போடவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றவே அங்கிருந்தவர்களில் ஒருவர் இவரிடம் சந்தனம் அரைக்கச் சொல்லி ஆணையிட்டார். வேங்கடநாதனும் தன்  பசித்துன்பம் நடந்துவந்த களைப்பு எதுவும் தெரியாதிருக்கும் பொருட்டு "அக்னி சூக்தம்" என்ற ஸ்லோகத்தைச் சொல்லிக் கொண்டே சந்தனத்தை அரைக்கத் தொடங்கினார்.அக்னிபகவான் அவர் அரைத்த சந்தனத்தில் ஆவிர்ப்பவித்தார்.அதனால் அக்னியின் நெருப்புச் சூடு அந்த சந்தனத்தில் நிறைந்தது.

                                                       சாப்பாடு முடிந்து அனைவரும் தாம்பூலம் தரித்து சந்தனம் பூசிக் கொண்டனர்.அடுத்த நொடி "ஆஹா எரிகிறதே..எரிகிறதே"  என அலறத் தொடங்கினர். சந்தனம் அரைத்த வேங்கடநாதனைப் பிடித்து என்ன செய்தாய் எனக் கேட்டனர்  அவர் அக்னிசுக்தம் சொல்லியபடி சந்தனம் அரைத்ததைக் கூறியவர்  மீண்டும் அந்த சந்தனத்தை வாங்கித் தன கையில் வைத்து வருண சூக்தம் சொல்ல அந்தசந்தனம் குளிர்ந்தது. அதைப் பூசிக்கொண்ட அனைவரும் எரிச்சலில் இருந்து விடுபட்டு பெருமூச்சு விட்டனர். வேங்கடநாதனை ஒரு மகாஞாநிஎன அறிந்து அவருக்குத் தக்க மரியாதை செய்தனர்.பொன்னையும் பொருளையும் தட்சிணையாகக் கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தனர். இவரது புகழ் பல ஊர்களுக்கும் பரவலாயிற்று.

                                             கிடைத்த திரவியத்தைக் கொண்டு சில காலம் தான தருமங்கள் செய்து வாழ்ந்து வந்தார். மீண்டும் கும்பகோணம் சென்று குரு சுதீந்திரரைக் கண்டு மடத்திலேயே இருக்க விருப்பம் கொண்டார். மனைவி சரஸ்வதிபாயிடம்  இதுபற்றிக் கேட்க பாவம் நடக்கப்போவது இன்னதென்று அறியாமல் அவளும் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் புறப்பட்டாள். மூவரும் கும்பகோணம் ஸ்ரீமடம் வந்து சேர்ந்தனர்.வேங்கடநாதன் குரு சுதீந்திரரைப் பார்த்து சாஷ்டாங்கமாக நமஸ்கரித்து நின்றார். அவரைப் பார்த்த குரு மனம் மிக மகிழ்ந்தார்.வயதாகிவிட்டதனால் முன்போல் மடத்து விவகாரங்களையும் ஸ்ரீமூலராமரின் பூஜையையும் சரியாகக் கவனிக்க இயலாமல் தவித்தபடி இருந்தார். தமக்குப் பின் சரியானவர் இந்த பீடத்திற்கு யார் வருவார் என ஏங்கிக் காத்திருந்த  சுதீந்திரர் முன்  வேங்கடநாதன் வந்துநின்றது அவருக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியையும் நிம்மதியையும் அளித்தது.

                                                                (தொடரும்)

Rukmani Seshasayee

ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

மந்த்ராலய மகான்

            பரிமளாச்சார் ;                                                                                            தொடர்ச்சி.

       மேலும் பயிலவேண்டும் என்னும் எண்ணத்திலிருந்த வேங்கடநாதன் கும்பகோணம் வந்து சேர்ந்தார்.அங்கு மடத்தில் ஸ்ரீ விஜயேந்திரருடன்  ஸ்ரீ சுதீந்திரரும் தங்கியிருந்தார். இவர்கள் முன் சென்று பணிந்து நின்றார் வேங்கடநாதன். இவர் சாதாரண பிறப்பல்ல என்பதை அறிந்து இருவரும்  பரவசப்பட்டனர். இவரது பிறவி மக்களின் நன்மைக்காகவும் அவர்களின் வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை உணர்த்துவதற்காகவும் ஏற்பட்டுள்ளது என்பதைப்  புரிந்துகொண்ட இருவரும் வேங்கடநாதனை ஆசீர்வதித்தனர்.

     

         மேலும் சாஸ்த்திர ஞானம் ஏற்படவேண்டும் என்னும் பேரவாவினால் சுதீந்திரரிடம் சிஷ்யனாக வேண்டும் என அவர்முன் நமஸ்கரித்து நின்றார் வேங்கடநாதன்.மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் இவரைச் சீடனாக ஏற்றுக்கொண்டு பல சாஸ்திர விஷயங்களைக் கற்பித்து வந்தார்  சுதீந்திரர்.

           

        ஒருநாள்  குரு பாடம் நடத்திக் கொண்டிருக்கும் போதே இன்று பாடம் போதும் என்று சொல்லி எழுந்து விட்டார்.அனைவரும் படுக்கச் சென்று விட்டனர். ஆனால் வேங்கடநாதனோ தனிமையில் அமர்ந்து கொண்டு குரு சொன்னவற்றையே சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.

அன்றைய பாடம்  ஸ்ரீமத்வரின் பிரம்மசூத்திர பாஷ்யத்திற்கு  ஸ்ரீ ஜெயதீர்த்தர் கொடுத்துள்ள உரைநூல்' நியாயசுதா' என்ற நூலுக்கு விளக்கத்தைக் கூறிக் கொண்டிருந்தார். திடீரென்று விளக்கம் சொல்ல இயலாமல்  பாதியில் நிறுத்திவிட்டு எழுந்து சென்றுவிட்டார்.அதையே நினைத்துக் கொண்டிருந்த வேங்கடநாதன் அப்படியே பனியில்படுத்து  உறங்கிவிட்டார். 

      நடுஇரவு. குரு சுதீந்திரர் சிஷ்யர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்க வெளியில் வந்தபோது அனைவரும் உறங்கிக் கொண்டிருக்க அங்கு வேங்கடநாதனை மட்டும் காணாததால் தேடிக் கொண்டே சென்றார்.கொட்டும் பனியில் பல ஓலைச்சுவடிகளுக்கு நடுவே குளிரில் நடுங்கியவாறே உறங்கிக் கொண்டிருந்த வேங்கடநாதனைக் கண்டார். அவரருகே கிடந்த ஓலைச்சுவடிகளை எடுத்துப் பார்த்த சுதீந்திரர் திடுக்கிட்டார்.தான் சொல்ல இயலாமல் விட்ட நியாயசுதாவிற்கு எளிமையான உரையை எழுதியிருந்ததைக் கண்டு உள்ளம் உருகிய குரு சுதீந்திரர் தன மேல்  அங்கவஸ்த்திரத்தை அவருக்குப் போர்த்திவிட்டு வந்துவிட்டார்.

         அதிகாலை கண்விழித்த வேங்கடநாதன் பதறிப்போனான். குருவின் மேலாடை தன்மீது எப்படிவந்தது என அறியாமல் அதை மரியாதையுடன் கைகளில் ஏந்திக் கொண்டு குருவின் முன் நின்றார்.புன்னகையுடன் அவரை வரவேற்ற சுதீந்திரர் அன்புடன் பார்த்து,

"வேங்கடநாதா,அரிய நூலுக்கு மிகச் சிறப்பாக விளக்க உரை  எழுதியுள்ளாய். இந்த உரைநூலுக்கு "சுதா பரிமளா"என்று பெயர் சூட்டுகிறேன்.

அரியநூல் எழுதிய உனக்கு "பரிமளாச்சாரியார்" என்ற பட்டத்தைச் சூட்டுகிறேன்."என்று அகமகிழ்ந்து கூறி அவருக்கு மந்த்ராக்ஷதை கொடுத்து ஆசீர்வதித்தார் குரு சுதீந்திரர்.கூடியிருந்தவர்கள் பரிமளாச்சாரியார் வாழ்க என ஒலிஎழுப்ப குருவையும் பெரியோரையும் பணிந்து நின்றார் வேங்கடநாதனான பரிமளாச்சாரியார்.

                                                                              (தொடரும்)

ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

மந்த்ராலய மகான்.

(பகுதி-2

                வேண்டுதல்;  வறுமையிலும் தனிமையிலும்  வாடிய தம்பதிகள்  ஸ்ரீனிவாசனை தரிசிக்க விரும்பி திருமலை நோக்கிச் சென்றனர்.திருப்பதி க்ஷேத்ரத்தில் அந்த ஸ்ரீனிவாசனைக் கண்டு தங்கள் துயர் நீக்க ஒரு சத்புத்திரன் வேண்டும் என்று மனமுருகி பிரார்த்தித்தனர்.

இவர்களின் வேண்டுதலுக்கு செவிசாய்த்தான் அந்த மலையப்பன்.  இரவில் கனவில் தோன்றி "கவலைப் படாதீர்கள் .உலகமே போற்றும் உத்தமனே உங்களின் மகனாகப் பிறப்பான்"என்று வரமருள , மகிழ்ச்சியுடன் புவனகிரிக்கே வந்து   சேர்ந்தனர் தம்பதிகள். 

பிறப்பு;  கோபிகாம்பாள் கர்ப்பவதியானாள்.தனக்குப் பிறக்கப்போகும் சத்புத்திரனுக்காகத் தவமிருந்தாள். கணவரிடம் தெய்வீகக் கதைகளைக் கேட்டாள் .தெய்வீக விஷயங்களிலேயே மனதைச் செலுத்திவந்தாள்.கி.பி.1595ஆம் ஆண்டு பால்குன சுத்த பஞ்சமி திதியில் சிறந்த குருவாரத்தில்பவித்த்ரமான மிருகசிரா நட்சத்திரத்தில் தேஜஸ்வியான ஒரு ஆண்குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார் கோபிகாம்பாள். வேங்கடவனின் அருளால் பிறந்த அந்தக் குழந்தைக்கு வேங்கடநாதன் எனப் பெயரிட்டு  மகிழ்ந்தனர் பெற்றோர்.குழந்தையின் முகப் பொலிவு கண்டு இது தெய்வீகக் குழந்தை எனவும் இப்படி ஒரு குழந்தையா என ஊர்மக்கள் பிரமிக்க பெற்றோர் மனம் மகிழ்ந்தனர்.இந்த புனிதரைப்பெற்ற புனித நகரமாக புவனகிரியும் புனிதமடைந்தது.

வித்யாப்யாசம்;  காலக்கிரமத்தில் குழந்தைக்கு அன்னப்பிராசனம் செய்துவைத்து மூன்று வயதில் அக்ஷராப்யாஸம் செய்துவைத்தார் திம்மண்ண  பட்டர்.பிரஹ்லாத அவதாரத்தில் தாயின் கருப்பைக்குள்ளி ருந்து நாரதரின் உபதேச மொழிகளைக் கேட்டதுபோல் தந்தையார் பாராயணம் செய்வதையும் தாயாரின் ஹரிகீர்த்தனைகளையும் கேட்டுக் கொண்டே வளர்ந்தான் வேங்கடநாதன். 

வறுமை வாட்டிய நிலையில் சுசீந்திரரின் கட்டளையின் பேரில் மீண்டும் கும்பகோணம் வந்து சேர்ந்தார்.திம்மண்ண பட்டர் ஸ்ரீமடத்தில் வித்வத்சபையில் கலந்துகொள்ளும்போது வேங்கடநாதனையும் உடன் அழைத்துச் செல்வார்.சிறுவனின் தேஜஸைக் கண்டு சுசீந்திரர் அவர் மீது  மிகுந்த பற்றுக் கொண்டிருந்தார். திம்மண்ணரின் இறுதிக் காலத்தில் வேங்கடநாதன் தமையன் குருராஜனிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டான்.

தந்தையாரின் மறைவுக்குப் பிறகு தமையன்  குருராஜன் தந்தையாரின் ஸ்தானத்தில் இருந்து இவருக்கு உபநயனம் செய்வித்து வித்யாப்யாசத்தின் பொருட்டு மதுரை லக்ஷமி நரசிம்மாச்சாரிடம் அனுப்பிவைத்தார்.அவரிடம் வேங்கடநாதன் வேதாந்த தர்க்க வியாகரணம் சாஹித்யம் மீமாம்சை முதலிய சாஸ்திரங்களைக் கற்றார். அத்துடன் வீணா கானத்திலும் சிறந்து விளங்கினார்.

பரிமளாச்சார்;

                                                                                                                                                           (தொடரும்)

                                                                      

ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspo t.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

மந்திராலய மகான்.

               

           "பூஜ்யாய  ராகவேந்த்ராய சத்யதர்ம ரதாயச  

            பஜதாம் கல்பவ்ருட்சாய நமதாம் காமதேனவே

            துர்வாதித்வாந்தரவே வைஷ்ணவே தீவரேந்தவே

            ஸ்ரீராகவேந்தர குருவே நமோ அத்யந்த தயாளவே  

           மூகோபியத் பிரசாதேனா முகுந்த சயனாயதே   
            ராஜராஜாயதே ரிக்தோ ராகவேந்தரம் தமாஸ்ரையே".

      

என்று அந்த ராகவேந்திர சுவாமிகளை வேண்டிக்கொண்டோமானால் கலியுக கல்பகவிருட்சமாகவும் காமதேனுவாகவும் விளங்கிவரும் அந்தமகான் நமக்கு ஓடோடி வந்து அருள் புரிவார்.அப்பேற்பட்ட மகான் நம் ராகவேந்திர ஸ்வாமிகள்.இவரது வரலாற்றையே நாம் இங்கு சுருக்கமாகக் காண்போம்.

            

            துஷ்ட நிக்ரஹம் செய்து சிஷ்ட பரிபாலனம் செய்யவும் தர்மத்தை நிலைநாட்டவும்  .பகவான் எடுத்த அவதாரங்கள் பலப்பல.அவற்றுள் ஒன்று    நரசிம்மாவதாரம்.இந்த அவதாரத்திற்குக் காரணமானவரும் இறைவனின் அருளுக்குப் பாத்திரமானவருமாகிய ஸ்ரீ பிரஹ்லாத ராஜரின் மறுபிறவியே ஸ்ரீ வ்யாசராஜர். அன்னாரின் மறுபிறவியே ஸ்ரீ ராகவேந்திரர். இந்த மகானின் ஜீவசமாதி இருக்கும் இடமான மந்த்ராலயம்  ஒரு புண்ய க்ஷேத்ரம்..இந்த மந்த்ராலயத்தில் ஜீவசமாதியில் இருக்கும் மந்த்ராலய மகான் என போற்றப்படும்   ஸ்ரீ ராகவேந்திர சுவாமிகளின் வரலாற்றைக் கேட்டு நாமும் புனிதமடைவோம்.

       இவரது வம்சபரம்பரை.:     சீரும் சிறப்புமாக விளங்கிய விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தில் ஆஸ்தான வித்வானாக விளங்கியவர் கிருஷ்ண பட்டர்.வீணா வித்வானாகவும் சிறந்த கவிஞராகவும் விளங்கியவர்.கர்நாடக மாநிலத்து வைஷ்ணவர். மாத்வ பிராமணர். இவரது மகன் கனகாசலபட்டரும் 

தந்தையைப் போன்றே சங்கீதத்திலும் சாஸ்திர ஞானங்களிலும் சிறந்து விளங்கினார்.தந்தையாருக்குப் பிறகு இவரும் விஜயநகரத்து ஆஸ்தானவித்வானாக விளங்கி சுகபோகத்துடன் வாழ்ந்து  வந்தார்.

   கனகாசல பட்டர் தம்பதிகளுக்குப் பிற ந்தவரே  திம்மண்ண  பட்டர். கல்வி கேள்விகளிலும்  வீணை வாசிப்பதிலும் தன் மூதாதையரைப் போலவே சிறந்து விளங்கினார்.உரிய வயதில் கோபிகாம்பாள் என்ற பெண்ணை மணமுடித்து மகிழ்ச்சியோடு வாழ்ந்து வந்தார்.கனகாசலபட்டார் மறைந்ததும் திம்மண்ண பட்டர் அரசவையில்  சிலகாலமே இருக்க முடிந்தது. 1565-ல் நிகழ்ந்த தலைக்கோட்டைப் போரினால் விஜயநகரம் கடும் துன்பத்துக் குள்ளாகியது. அந்த ராஜ்ஜியம் அழிவை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருந்ததால் திம்மண்ண பட்டர் குடும்பத்துடன் நகரத்தை விட்டு வெளியேறினார்.

      நேராக கும்பகோணத்திலிருந்த ஸ்ரீமடத்திற்கு வந்து சேர்ந்தார்.  ஸ்ரீமடத்தை நடத்திவந்த ஸ்ரீ விஜயீந்தர தீர்த்தர் இவரைத் தம் மடத்தில் சேர்த்துக் கொண்டார்.  சிலகாலம் அங்கிருந்த திம்மண்ண பட்டர் தன் மகள் வேங்கடாம்பாளுக்குத் திருமணம் செய்ய எண்ணம் கொண்டு அங்கிருந்து புவனகிரிக்கு வந்து சேர்ந்தார்.                            

      அங்கு மதுரை லக்ஷ்மி நரசிம்மாச்சாரியாருக்கு மகளை மணம் செய்து கொடுத்து அவளை மதுரைக்குக் கணவனுடன் அனுப்பிவைத்தார். தன்   மகன் குருராஜனுக்கும் உபநயனம் முடித்து அவனையும் குருகுலவாசம் செய்ய அனுப்பினார். இப்போது  தம்பதிகள் இருவரும் தனிமையில் தவித்தனர்.

                                                                                                                   (தொடரும் )

--

ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

குறள் வழிக் கதைகள் 3. கற்றதனால் ஆய பயன். (தொடர்ச்சி) (தொடர்ச்சி)

         வாழ்த்து.

  அனைவருக்கும் எனது சரஸ்வதி பூஜை ஆயுத பூஜை தின வாழ்த்துக்கள். ஞானமும் நல்லறிவும் கல்வியும் சகல கலைகளும் நாமும் நம் இளைய சமுதாயமும்  பெற்றிட வாக்தேவியான கலைவாணி    நல்லாசியினை நமக்கு வழங்கட்டும்.         

அனைவருக்கும் வாழ்த்துகள்.

ருக்மணி சேஷசாயி.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

              

              கற்றதனால் ஆய பயன் .....(தொடர்ச்சி)

 "ஆமாம் தம்பி"என்றவர் சரவணனின் தந்தையையும் அமரச் சொன்னார். இதற்குள் ரங்கசாமியைப் பார்க்க சிலர் வரவே அவர்களையும் அமரச் சொன்னார்.அவர்கள்  அமர்ந்தபின் நடந்த நிகழ்ச்சியை சொல்லத் தொடங்கினார்.,.

               

--              "பெரியவங்கல்லாம்  இருக்கீங்க நடந்ததைச் சொல்லிடறேனுங்க.ரெண்டு நாளைக்கு முன்னே ரயில் பாதை ஓரமா சுள்ளி ஓடிச்சுக் கொண்டாரப் போயிருந்தேனுங்க.அப்போ  பக்கத்துல சவுக்குத் தோப்புல மூணு பேரு ஒரு சாக்கு மூட்டிய கட்டி வச்சுகிட்டு நின்னிருந்தாங்க.அவங்கள்ள ஒருத்தன நானு அடையாளம் கண்டுகிட்டேனுங்க.அவன் யாருமில்லே. நாலு வருஷம் முன்னே ஊரைவிட்டு ஓடிப்போன எம்மவந்தானுங்க. நானு சந்தோசமா கிட்டப் போயி மவனேன்னு கூப்பிடலாமுன்னு நெனச்சப்போ அவுங்கள்ள ஒருத்தன்,

"ஏ கிழவா, இங்க வா"ன்னு கூப்பிட்டான்.எனக்குக் கோவம் வந்தாலும் அடக்கிக்கிட்டுப் பக்கத்துல  போனேன்.பயலுவ என் கையில ஒரு கடுதாசியக் குடுத்து "உங்க பண்ணையாரு சுப்பிரமணி கிட்ட குடுத்துடு"ன்னு சொன்னாங்க.

இன்னொருத்தன்,

                          "டே கிழவன் கிட்ட குடுக்கலாமா "ன்னான்.அதுக்கு என் மவன் அந்தவேலுப்பய "கிழவனுக்குப்படிக்கத்தெரியாதுடா.தைரியமாக் குடுத்தனுப்பு "ன்னு சொல்லிட்டு அந்த மூட்டயத் தூக்கிக்கிட்டு நடந்தான்.

                         மத்த பயலுகளும் "ரயில் வார நேரமாயிடுச்சுடா சீக்கிரமா வாங்கன்னு சொல்லிகிட்டே என் மவனுடனேயே வேகமா நடந்து போய்ட்டானுங்க.நானு அந்தக் கடுதாசியை மரத்துக்குப் பின்னாலே போயி மறஞ்சு  நின்னு எழுத்தக் கூட்டிக் கூட்டிப் படிச்சேன். பயபுள்ளக  

நம்ம கணேசுவைக் கடத்திக்கிட்டுப் போயி பண்ணையார் கிட்டப் பணம் கேட்டிருக்கானுவ. இதப்போயி அவருகிட்ட சொல்லுவானேன்?ரயில் பாதை ஓரமாவே வேகமா நடந்து பக்கத்துஊரு போலீஸ்

ஸ்டேஷனுக்குப் போயி வெவரத்தச் சொல்லி கடுதாசியையும் குடுத்தேன்.அவுக போலீஸ் வண்டியில என்னையும் ஏத்திகிட்டு அந்தப் பயலுக இருக்கற எடத்துக்குப் போனாங்க.என்கிட்டே ஒரு பொட்டியக் குடுத்து அவுக சொன்ன எடத்துல நிக்கச் சொன்னாங்க.அந்தப் பயலுக கிட்ட பண்ணையாரு குடுக்கச் சொன்னதா சொல்லச் சொன்னாங்க.

அப்படி நான் குடுக்கும்போது அந்த சோம்பேறிப் பசங்க மூணு பேரையும் மடக்கிப் புடிச்சிட்டாக.என் பிள்ளையப் பாத்து எனக்குத் துக்கம் வந்தாலும்," தூ பயலே நீ திருந்தவே மாட்டியா"ன்னு காரித்துப்பிட்டு வந்துட்டேன். கணேசும் கிடைச்சுட்டான். தம்பி நீ சொல்லிக்குடுத்த படிப்பு எனக்கு சமயத்துல உதவி செய்திருக்கு. அதுமட்டுமில்லே  சரவணா, பண்ணையாரு எனக்கு நெலம் எழுதிக் குடுத்திருக்காரு.இனிமே நான் சொந்த விவசாயம் செய்யப் போறேன்.

பிள்ளை குட்டி யாரும் இல்லாத எனக்கு இந்த சரவணன்தான் இனி பிள்ளை." என்றபடி சரவணனைக் கட்டிக் கொண்டு கண்ணீர் விட்டார் ரங்கசாமி.

"படிப்போட அருமையையும் பெருமையையும் தெரிஞ்சுக்கிட்டீங்களா எல்லாரும்?"என்று எல்லோரையும் பார்த்துக் கேட்டான் சரவணன்.அவன் வார்த்தைகளைக் கேட்டபடியே அங்கே வந்த பண்ணையார் "நல்லாப் புரிஞ்சுகிட்டோம்பா.அதனாலதான் நம்ம ஊருல ஒரு முதியோர் பள்ளி கட்டவும் ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன்."என்றவாறு சரவணனைப் புன்னகையோடு பார்த்தார்.கணேசுவும் தன கையிலிருந்த புதுச் சட்டையை சரவணனுக்குப் பரிசாகக்  கொடுத்துவிட்டு நட்போடும் அன்போடும் சிரித்தான்.

அதைப் பெற்றுக்கொண்டு நன்றி சொன்னவன் கணேசுவைப் பார்த்து "நம்ம தமிழய்யா நமக்குக் கற்றுக் கொடுத்த திருக்குறளிலே கூட வள்ளுவரு இதைத்தானே சொல்லியிருக்காரு."என்றபோது ரங்கசாமி 

"அது என்னன்னு சொல்லுப்பா "என்றார்.

  " எண்ணென்ப  ஏனை எழுத்தென்ப இவ்விரண்டும் 

    கண்ணென்ப  வாழும் உயிர்க்கு." என்று சரவணன் சொன்னதும் பண்ணையார்,

"ஆமாமாம் ரொம்ப சரி அவ்வையார் கூட எண்ணும்  அழுத்தும் கண்ணெனத் தகும்"  அப்படின்னு சொல்லியிருக்காங்களே" 

அதனாலதான் நம்ம ஊரிலே இனி படிக்கத் தெரியாதவங்களே இருக்கக் கூடாதுன்னு முடிவு செஞ்சிட்டேன் சரவணா "

என்றபோது சரவணனுடன் ஊர் மக்களும் பண்ணையாருக்கு நன்றி கூறினர். அங்கு கூடியிருந்த மக்கள் ரங்கசாமியின் தியாகத்தையும் அறிவையும் சமயோசித புத்தியையும் சரவணனின் சேவையையும் தமக்குள்   பேசியவாறே கலைந்து சென்றனர்.

உண்மைதானே. படிக்கும் ஆற்றல் பெற்றதால்தானே ரங்கசாமியால் ஒரு சிறுவனை மீட்கவும் கயவர்களைப் பிடிக்கவும் முடிந்தது.

வள்ளுவர் வாய்மொழி உண்மைதானே.

                                 ___________________    ​​​ 

ருக்மணி சேஷசாயி

Rukmani Seshasayee

.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com

 

Link to your story

https://www.youtube.com/watch?v=qMEjBrhCmKw&list=PLMFLgBNDQhNAvTzEQUVPtDEFj68cVy3Aa&index=22

Regards

Archana P N

7708597477

குறள்வழிக் கதைகள் 3.கற்றதனால் ஆய பயன்...(தொடர்ச்சி)

. அப்படி அவன் நினைக்கவும் ஒரு
காரணம் இருந்தது.இரண்டு மூன்று முறை ரங்கசாமி பண்ணையார் மேல் கோபத்தைக்
காட்டி "அவன் மனுசனே இல்லை தம்பி. அவனுக்கு நானே சரியான தண்டனை குடுக்கப்
போறேன் பாரு." என்று சொல்வதை விளையாட்டாகவே நினைத்து சிரித்திருக்கிறான்
சரவணன்.இன்று?... ஒருவேளை கணேசனின் மறைவுக்கு இந்த தாத்தாவே காரணமாக
இருப்பாரோ.?இந்தச் செய்தியை யாரிடம் சொல்வது?ஒருவேளை இது தவறான செய்தியாக
இருந்துவிட்டால்நம்மை உண்மையுடன் நேசிக்கும் ரங்கசாமிதாத்தாவின் மனசு
என்ன பாடுபடும்?என்று எண்ணிக் கலங்கியபடியே இருந்தான் சரவணன்.

மூன்றாம்
நாள் காலை ஒரு போலீஸ் வண்டி ஊருக்குள் புகுந்தது.ஊரே திரண்டு வந்து
நின்று வேடிக்கை பார்த்தது.
முதலில் பண்ணையார் சுப்பிரமணி இறங்க அவருடன் அவர் மகன் கணேசு
இறங்கினான்.மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆரவாரம் செய்தனர். கணேசுவின் தாய்
ஓடிவந்து மகனைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதாள்.பின்னாலேயே ரங்கசாமி தாத்தா
இறங்கினார்.அவர்பின் இரண்டு போலீஸ்காரர்களும் ஊரார் சிலரும் இறங்கினர்.
போலீஸ் வண்டியிலிருந்து ரங்கசாமி இறங்கியதைப் பார்த்ததும் ஊர்மக்கள்
அவர்தான் கணேசுவை
எங்கேயோ மறைத்து வைத்திருப்பார். போலீஸ் அதைக் கண்டு பிடித்திருக்கும்
என்றுகசமுசா என்று தங்களுக்குள் பேசிக் கொண்டனர்.

சரவணனுக்குத் தலை சுற்றியது.ரங்கசாமியா இப்படி?.இது
எதையுமே கவனிக்காத ரங்கசாமி தலை குனிந்து வருத்தத்துடன்
நின்றிருந்தார்.அவரிடம் சென்ற பண்ணையார் அவர் தோள் மீது கை வைத்து
அன்போடு வீட்டினுள்ளே அழைத்துச் சென்றார்.இதைப் பார்த்து அனைவரும்
அதிசயித்து நின்றனர்.சரவணனும் திகைத்தான்.அவன் அறிவு ரங்கசாமி எந்த
குற்றமும் செய்திருக்கமாட்டார் என அறிவுறுத்தியது

மெல்ல மெல்ல செய்திகள் வெளிவரத் தொடங்கின.
ரங்கசாமி பெரும் தியாகத்தைச் செய்துள்ளார் என்பது வரை புரிந்துகொண்ட
சரவணன் பள்ளிக்கு நேரமாகிவிட்டதால் பள்ளி சென்று விட்டான். மாலை
நேரம்எப்போது வரும் என்று
காத்திருந்தவன்போல்பள்ளிவிட்டதும்பரபரப்புடன்வீடுநோக்கி
ஓடிவந்தான்.அவனுக்கு முன்னால் ரங்கசாமிதாத்தா வீட்டில்
அவனுக்காகக் காத்திருந்தார்.சரவணனைக் கண்டதும்

"தம்பி, வாவா, உனக்காகத்தான் காத்திருக்கேன்.பசியா இருப்பே இந்தா பழம்
சாப்பிடு."என்றவர் தட்டிலிருந்த பழத்தை எடுத்துக் கொடுத்தார்.அவர் அருகே
அமர்ந்து கொண்ட சரவணன் அவரைக் கூர்ந்து பார்த்தான்.

"தாத்தா உங்க முகத்துல சந்தோஷமும் தெரியுது வருத்தமும் தெரியுது.அதோட
கணேசுவோட நீங்க ஏன் போனீங்க,எங்க போனீங்க இந்த விவரமெல்லாம் கேக்கத்தான்
ரொம்ப ஆவலோட காத்திருக்கேன் தாத்தா."

"சொல்றேன் தம்பி உன்கிட்ட விவரம் சொல்லனும்னுதான் நானும் காத்துகிட்டே
இருக்கேன்.ஏன்னா இதுக்கெல்லாம் நீயும் ஒரு காரணமா இருந்திருக்கே."
என்றார் புன்னகையுடன்.

"என்ன?நானா?"திகைத்தான் சரவணன்.

(தொடரும் )
ருக்மணி சேஷசாயி
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com ::
http://rukmaniseshasayee.blogspot.com