Sunday, June 16, 2019

பாட்டி சொன்ன கதை.கெட்டிக்காரப் பசு

                  ஒரு ஊரில் ஒரு குடியானவன் இருந்தான். அவனிடம் நிறைய பசுக்களும் காளைகளும் இருந்தன.அந்தக் குடியானவன் தினமும் அதிகாலையில் மாடுகளையும் பசுக்களையும் வெளியே வயலில் மேய விடுவான்.எல்லா மாடுகளும் வெகுதொலைவு சென்று புல்  மேயும் மாலையில் தாமாகவே வீட்டுக்கு வந்து சேரும்.
                 ஒருநாள் குடியானவன் வழக்கம்போல் மாடுகன்றுகளை மேய வெளியே அவிழ்த்து விட்டான்.எல்லா பசுக்களும் வழக்கம்போல் காட்டுக்குள் புல்  மேய்ச சென்றன.அந்த ஊரின் எல்லையில் ஒரு காடு இருந்தது.அந்தக் காட்டில் சிங்கம் நரி புலி போன்ற மிருகங்கள் வாழ்ந்து வந்தன.அந்தக் காட்டில் இருந்த ஒரு நரிக்கு பசுவை உணவாகக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆசை.
அதனால் நரி யோசித்தது.பசுவை நம்மால் கொல்ல முடியாது.ஆனால் சிங்கத்தால் முடியும் என எண்ணி திட்டமிட்டது.சிங்கத்தை நாடிச் சென்றது.அதன் முன்னால் மண்டியிட்டு மிகவும் பணிவுடன் கூறியது.
"சிங்கராஜா நம் காட்டுக்குள் சில பசுக்கள் மேய வருகின்றன.அவை மிகவும் கொழுத்து இருக்கின்றன.தங்களுக்கு சிறந்த உணவாக அவை இருக்கும் என்று  கூறுகிறேன்."
அதைக் கேட்ட சிங்கம் "அப்படியா,எங்கே அந்தப் பசு ?"என்று உடலை சிலிர்த்துக் கொண்டு எழுந்து நின்றது 
"சிங்கராஜா, அவை கூட்டமாக இருக்கும்போது கொல்ல முடியாது என்று தங்களுக்கே தெரியும் "என்று நான்கு நாடுகளிடம் சிங்கம் சிக்கிக் கொண்ட கதையை நினைவு படுத்தவே, சிங்கம் ம்..,ம்.. என்று உறுமியவாறு மீண்டும் அமர்ந்து கொண்டது.
"நீ சென்று ஒரு பசு தனியாக இருக்கும்போது வந்து சொல் "
            நரியும் துள்ளிக் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் ஓடியது அன்று முதல் பசுக்களின் பின்னாலேயே சென்று மறைவாகக் கண்காணித்தது 
           ஒரு நாள் வழக்கம்போல பசுக்கள் காட்டின் அருகே வந்து மேயத்  தொடங்கின. மாலைநேரமாகிவிட்டதால் குடியானவன் பசுக்களைத் தெடிக் காட்டுக்குள் வந்து எல்லாப் பசுக்களையும் வீட்டுக்கு விரட்டிச் சென்றான்.ஒரு பசு மட்டும் நரியின் தந்திரத்தால் ஒரு குகைக்குள் மாட்டிக் கொண்டது.பசு குகைக்குள் பதுங்கி இருப்பதாக கண்டா நரிக்கு வாயில் எச்சில் ஊறியது.சிங்கம் பசுவைக் கொன்று தின்றுவிட்டு மீதியைப் போட்டுவிட்டுப் போகும்.அதை நாமும் ஆசைதீரத் தின்னலாம் என்று கனவு கண்டபடியே சிங்கத்திடம் சென்றது.
"சிங்கராஜா, ஒரு பசு மாட்டிக் கொண்டது.வாருங்கள் உங்களுக்கு நல்ல உணவு கிடைத்து விட்டது.இன்று விருந்துதான் வாருங்கள் வாருங்கள்."
என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவி அழைத்தது.
பெரும் சத்தத்துடன் சிங்கம் ஆர்ப்பரித்து வந்தது.நரி சிங்கத்தை பிசு ஒளிந்திருக்கும் குகைக்கு அழைத்து வந்தது.
குகைவாயிலுக்கு வந்ததும் நரி சிங்கத்திடம் 
"சிங்கராஜா, இந்தக் குகைக்குள்தான் அந்தப் பசு உள்ளது.உள்ளே சென்று பாருங்கள்"என்றது.
குகைக்குள் இருந்த பசு இதைக் கேட்டது.பயத்தில் நடுங்கியது.என்னசெய்வது என்று சிந்தித்தது.நடுங்கியபடியே "அம்மா, அம்மாஆ ..ஆ...என்று பெரிய குரல் கொடுத்தது.அந்தக் குரலைக்கேட்டு சிங்கமும் சற்றுத் தயங்கி நின்றது.
 பசுவுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது.தன குரலை இன்னும் பெரிதாக்கிக் கொண்டு அது கூறியது."ஏ , நரிப்பயலே.என் பசிக்கு இரண்டு சிங்கத்தைக் கொண்டு வா என்றால் ஒரு சிங்கத்தை மட்டும்  அதுவும் நோஞ்சான் போல் இருக்கும் சிங்கத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறாயே உன்னையும்சேர்த்துத் தின்று விடுகிறேன் பார்." என்று பெரிதாக முழங்கியதும் சிங்கம் இது நரியின் தந்திரம் தன்னை உணவாக்கவே இது அழைத்து வந்துள்ளது என நினைத்தது.இது ஏதோ புதிய மிருகம் தன்னையே உணவாக்கிக் கொள்ளும் வலிமை வாய்ந்தது என்று எண்ணியது 
"ஏ நரியே என்னையே ஏமாற்றுகிறாயா?உன்னை என்ன செய்கிறேன் பார்" என்றபடியே பாய்ந்தது.ஆனால்   நரி எப்போதோ அங்கிருந்து ஓட்டமெடுத்துவிட்டது.சிங்கமும் தலை தப்பியது தம்பிரான் புண்ணியம் என்று ஓடி மறைந்தது.
பசு மெதுவாகத் தன வீடு நோக்கி நடந்தது.திறமையும் துணிவும் இருந்தால் எந்தத் துன்பத்தையும் கடந்து விடலாமல்லவா?














--
ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com 

Thursday, June 13, 2019

பட்டி சொன்ன கதை -இரண்டு பூனைகளும் குரங்கும்

                 ஒருநாள் இருட்டும் நேரம் இரண்டு பூனைகள் சாப்பிட ஏதாவது கிடைக்குமா என்று தேடிக்கொண்டே அலைந்தன.யாரும் இல்லாத நேரமாகப் பார்த்து ஒரு பூனை ஒரு வீட்டுக்குள் நுழைந்தது.அது வீட்டுக்குள் நுழைவதை மற்றோரு பூனை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தது.
               இரவுநேரம்  எல்லாரும் தூங்கப் போய்விட்டனர்.வீடு அமைதியாக இருந்தது.பெரிய பூனை மெதுவாக நடந்து சமையல் அறைக்குள் நுழைந்தது.அங்கே நல்ல மணம் வீசிக் கொண்டிருந்தது.அந்த வீட்டு அம்மாள் மாலையில்தான் நெய் அப்பம் செய்திருந்தார்.அந்த வாசனைதான் வந்து கொண்டிருந்தது.பூனை மெதுவாக எல்லாப் பாத்திரங்களையும் சத்தமில்லாமல் முகர்ந்து பார்த்தது.எங்கும் அப்பம் தென்படவில்லை. பாத்திரம் தேய்க்கும் இடத்தில் தட்டில் ஒரே ஒரு அப்பம் இருப்பதைப் பார்த்தது.அதை வாயில் கவ்விக் கொண்டு வெளியே ஓடிவந்தது.அதற்குள் பொழுது லேசாக விடியாத தொடங்கியது.
              ஓடி வந்த இரண்டு பூனைகளும் ஒரு பெரிய மரத்தின் அடியில் நின்று சுற்றிலும் பார்த்தன.பெரிய பூனையின் வாயில் நெய் அப்பம் இருந்தது.சிறிய பூனை "இந்த அப்பத்தை சரிபாதியாகப் பங்கு போட்டுத் தா" என்று நச்சரித்துக் கொண்டே 
உடன் வந்து கொண்டிருந்தது.அப்போது மரத்தின் மேல் குரானுக்கு ஒளி எழுப்பிக் கொண்டே கிளைக்கு கிளை தாவிக் கொண்டிருந்தன.
அதைப் பார்த்த பூனை ஒரு பெரிய குரங்கிடம் "குரங்காரே இந்த அப்பத்தை  சரி பாதியாகப் பங்கு போட்டு எங்களிடம் தாருங்கள் குரங்காரே" என்று கேட்டுக் கொண்டது.குரங்கும் பெருந்தன்மையுடன் சம்மதித்தது.உடனே அருகில் இருந்த ஒரு பழக்காரனிடமிருந்து தராசைத் தூக்கிக் கொண்டு ஓடிவந்தது.
பூனைகள் இரண்டும் அப்பத்தைக் குரங்கிடம் கொடுத்துவிட்டு எதிரே அமர்ந்து கொண்டன.
குரங்கு தராசை சரிபார்த்துக் கொண்டது."சரியாக இருக்கிறதா ?பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்"என்று சொல்லி தராஸைக் காட்டியது.பூனைகள் மகிழ்ச்சியுடனும் குரங்கின்மேல் மிகுந்த நம்பிக்கையுடனும் தலையை அசைத்தன.குரங்கும் அப்பத்தைக் கையில் தூக்கி எடை பார்ப்பதுபோல் வாசனை பார்த்தது. அதன் வாயில் எச்சில் சுரந்தது.
எப்படி இந்த அப்பத்தை எடை போடுவது என்பதுபோல் சிந்தித்தது.
அப்பத்தை  இரண்டு பகுதியாகப் பிய்த்துக் கொண்டது.இரண்டு பக்கத்திலும் தராசில் வைத்து எடைபோட்டது.ஒரு பக்கத்தைப் பெரிதாகப் பிய்த்ததால் அந்தப் பக்கம் தராசு தாழ்ந்தது.அந்தப் பகுதியப்பத்தில் ஒரு வாய் கடித்துத் தின்றது இப்போது மறுபக்கம் பெரிதாக இருக்கவே அந்தப் பக்கம் தாழ்ந்தது. இப்போது அந்தப் பக்கத்தை ஒரு கடி கடித்துத் கின்றது. இப்போது மறுபக்கம் தாழ்ந்தது. இப்படியே மூன்று நான்கு முறை செய்யவே அப்பத்தில் ஒரு சிறு பகுதியே மீதம் இருந்தது.
"குரங்காரே இந்தச் சிறு பகுதியையாவது எங்களுக்குத் தாருங்கள்
நாங்களே எங்களுக்குள் பங்கிட்டுக் கொள்கிறோம்"என்று கெஞ்சியது பெரிய குரங்கு.
குரங்கு உர்ரென உறுமியது."இவ்வளவு நேரம் உங்களுக்கு அப்பத்தைப் பங்கிட்ட எனக்குக் கூலி வேண்டாமா அதற்கு இந்த மிகுதி அப்பம்தான் எனக்கு கூலி".என்று சொல்லி மிகுதியாக இருந்த சிறு பகுதி அப்பத்தையும் வாயில் போட்டுக் கொண்டு மரத்தின்மீது தாவி ஏறி மறைந்தது குரங்கு.
ஏமாந்து போன பூனைகள் இரண்டும் "நமக்குள் நாமே பங்குபோட்டு சாப்பிடாமல் மூன்றாவதாக  ஒருவரை அழைத்ததால் நமக்கு எதுவும் மிஞ்சவில்லை.இது நமக்கு ஒரு பாடம்"என்று சொல்லிக் கொண்டே வேறு எங்காவது திருடமுடியுமா என்று தேடிக் கொண்டே ஓடின.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------


--
ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com 

Monday, May 6, 2019

.paatti sonna kadhaigal.

                       15.கெட்டிக்காரக் குரங்கு.
                      ஒரு பெரிய காடு இருந்தது.அந்தக்காட்டில் நிறைய்ய பெரிய பெரிய மரங்கள் இருந்தன.அந்தக் காட்டின் நடுவே ஒரு பெரிய ஆறு ஓடிக்கொண்டிருந்தது.அந்த ஆறு ஆழமானது. நிறைய மீன்கள்  வசித்து வந்தன.அந்த ஆற்றில் பெரிய முதலைகளும் வாழ்ந்து வந்தன.
                     அந்தப் பெரிய ஆற்றின் கரையில் ஒரு பெரிய நாவல் மரம் இருந்தது. மரம் நிறைய கிளைகளுடன் பறந்து விரிந்திருந்தது.அந்த மரத்தில் கொத்துக் கொத்தாய்  பழங்களும் பழுத்திருந்தன.மரத்தின் கிளைகளில் நிறையாக குரங்குகளும் மகிழ்ச்சியாக ஆடிக் களித்தபடி வாழ்ந்துவந்தன.
                  அந்த மரத்தில் இருந்த ஒரு குரங்கிற்கும் ஆற்றில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு முதலைக்கும்  நட்பு ஏற்பட்டது.  தினமும் முதலை ஆற்றின் கரைக்கருகில் வந்து நிற்கும் குரங்கு நிறைய நாவல் பழங்களை  முதலைக் காக   போடும் முதலையும் அதைத் தின்று விட்டு குரங்குடன் பேசிவிட்டுச் செல்லும் 
                   ஒருநாள் மழைக்காலம் மழைபெயது ஆற்றில் வெள்ளம்போல் நீர் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.நாவல் மரத்தில் பழங்கள் பழுத்துக் குலுங்கின.நிறைய பழங்கால குரங் தன நண்பனுக்காகப் பறித்துக் கொடுத்தது.அந்த முதலை தான் தின்றது போக மீதிப் பழங்களைத் தன மனைவிமுதலைக்காகக் கொண்டு சென்றது.
                    இரண்டு நாட்களாகத் தினமும் முதலை தன்மனைவிக்கும் நாவல் பழங்களைக் கொண்டு சென்றது.அன்றும் வழக்கம்போல் கரையில் வந்து நின்றது 
அதை வரவேற்ற குரங்கு பழங்களை பறித்துப் போட்டது அவற்றை எடுத்துக் கொண்ட முதலை நண்பனைப் பார்த்து,
" நண்பா, தினமும் இனிய கனிகளைத் தரும் உனக்கு விருந்து வைக்க ஆசைப் படுகிறாள் என் மனைவி.உன்னை என்னுடன் அழைத்து வருமாறு கூறினாள் என்னுடன் வா ."என்றது.
முதலையின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு மகிழ்ச்சியடைந்து குரங்கு.
"நண்பா நான் எப்படி ஆற்றுக்குள் வருவேன்.உன்னைப்போல ஆற்றில் என்னால் நீந்த முடியாதே"என்றது.
                       முதலையும் "கவலைப் படாதே, என் முதுகில் ஏறிக் கொள் நான் உன்னைச் சுமந்து செல்கிறேன்." என்றது.குரங்கும் முதலையின் முதுகில் ஏறிக் கொண்டது.முதலையின் முதுகில் ஆனந்தமாய் ஆற்றில் மிதந்து செல்வது குரங்குக்கு மிகவும் மகிச்சியாக இருந்தது.அதன் மகிழ்ச்சியைப் பார்த்து முதலை சிரித்தது.இப்போது முதலை நடு ஆற்றில் நீந்திக் கொண்டிருந்தது.அதன் மனதில் இனி இந்தக் குரங்கு நம்மிடமிருந்து தப்ப முடியாது எனத்  தெரிந்து கொண்டது.
உடனே அது,"நண்பா, மிகவும் மகிழ்ச்சியோடு இருக்கிறாய் போலத்  தெரிகிறது. உன் மகிழ்ச்சியெல்லாம் இன்னும் சிறிது நேரம்தான்"என்றது.
அதைக் கேட்ட குரங்கு சற்றே திடுக்கிட்டது.பிறகு சமாளித்து,
"விளையாடாதே நண்பா, நடு ஆற்றில் இருக்கிறேன்  என்று 
கிண்டல் செயகிறாயா?"என்றது 
அதற்கு முதலை,"அடமுட்டாள் குரங்கே நீ கொடுத்த பழங்களை என் மனைவிக்கு கொடுத்தேன் இல்லையா.., அவள் அதைத் தின்று விட்டு தினமும் இந்தப் பழங்களை சாப்பிடும் உன் இதயம் எவ்வளவு ருசியாக இருக்கும் அதனால் அந்தக் குரங்கை எப்படியாவது இங்கே அழைத்து வாருங்கள் உண்ணவேண்டும் என்றாள் அதனால்தான் உன்னை விருந்தாக்க தூக்கிச் செல்கிறேன்" என்றது.
இதைக் கேட்ட குரங்கிற்கு எப்படியிருக்கும்?நண்பனைப் போல் நடித்து நயவஞ்சகம் புரிந்த முதலையிடமிருந்து முதலில் தப்ப வேண்டுமே என்று சிந்தித்தது.
குரங்கு மெளனமாக இருப்பதைப் பார்த்த முதலை,"என்ன மௌனமாகிவிட்டாய்?பயம் வந்துவிட்டதா?எல்லாம் கொஞ்ச நேரந்தான் உன் இதயத்தைப் பிளந்து அதை ருசிக்கும் என் மனைவி மிகவும் மகிழ்ச்சியடைவாள்"என்று வஞ்சகமாகச் சிரித்தது..
அதைக் கேட்ட குரங்கு பெரிதாகச் சிரித்தது.
"என்..ஏன் சிரிக்கிறாய்?"
"பின்னே என்ன, இதை நீ கரையிலே சொல்லியிருக்கலாம்.அங்கேயே கொடுத்திருப்பேன்."
"என்ன?..உண்மையாகவா?"
"ஆமாம் நண்பா, என் இதயத்தைத் துவைத்துக் காய போட்டிருக்கிறேன். மரத்தில் தொங்குவதைப் பார்க்கவில்லையா நீ  என் நண்பன் நீ கேட்டால் தரமாட்டேனா என்ன"
"ப்டியானால் உன்னைக் கரைக்கு கொண்டு விடுகிறேன் நீ உன் இதயத்தை எடுத்துக் கொடு.என் மனைவியிடம் கொடுத்துவிடுகிறேன் "
"சீக்கிரம் கரைக்குச் செல்."
முதலையும் வேகமாக கறைக்குச் சென்றது.கரைக்கு அருகில் வந்தவுடன் பயந்து மரத்தின் மீது எரிக் கொண்ட குரங்கு, 
"முட்டாள் முதலையே இனி என் முகத்தில் முழிக்காதே இனி நீ என் நண்பனே அல்ல."
"அப்படியானால் இதயம் இல்லையா "
"இதயத்தை யாராவது எடுக்கமுடியுமா, எடுத்தால் உயிரோடு இருக்க முடியுமா?முதலைகள் முட்டாள்கள் என்பது சரியாக இருக்கிறது ஓடிப்போ.இனி இங்கு வராதே"
என்று சொல்லியபடி மேல்கிளைக்குத் தாவிய குரங்கு நல்லவேளை தப்பித்தேன்.இனி மிகவும் கவனமாக இருக்க வேண்டும் அவசரப்பட்டு எந்த முடிவும் எடுக்கக் கூடாது என்று சொல்லிக் கொண்ட குரங்கு நாவல் பழங்களை பறித்து உண்ணத் தொடங்கியது மகிழ்ச்சியாக.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------


















ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com 

Tuesday, April 23, 2019

பாட்டி சொன்ன கதைகள் கத்திரிக்காய் செய்த மாயம்

            அதிகாலை நேரம். அன்று விடுமுறையானதால் கோபுவும் அவன் அப்பா நடராஜனும் வாயிலில் அமர்ந்து படித்துக் கொண்டிருந்தனர். கோபு படிப்பது போல புத்தகத்தைப் பிரித்து வைத்துக் கொண்டு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
"டே கோபு, படிக்காமல் என்ன வேடிக்கை?புத்தகத்தைப் பாத்துப் படிடா."
கோபு திடுக்கிட்டான். அவன் திடுக்கிட்டது அப்பாவின் மிரட்டலால் இல்லை.அப்போது அங்கே கத்திரிக்காய் என்று கூச்சலிட்டபடி வந்த காய் காரி கோமதியின் குரலுக்குத்தான்.
நடராஜனும் "ஏம்மா, அதான் வாசலுக்கே வந்திட்டியே, அப்புறம் என் இந்தக் கூப்பாடு?"என்றார் சற்றே எரிச்சலுடன்.
"ம்,... அக்கம்பக்கத்து வீடுகளுக்கும் கேக்கணுமில்லே.."என்றாள் 
அலட்சியமாக.
நடராசன் ஏதோ சொல்ல வாயைத்திறந்தவர் அவர் மனைவி பார்வதி வருவதைப் பார்த்து வாயை மூடிக் கொண்டார்.
வசதியாக கோமதியின் முன் அமர்ந்து கொண்டவள் காய்களை பொறுக்கிக் கொண்டே "அரைக்கிலோ என்ன விலை?"
என்றவள் கோமதி சொன்ன விலையைக் கேட்டு முகவாயில்  கையை வைத்தாள்.
"அம்மாடி, அரைக்கிலோ கத்தரிக்காய் விலையில் அரண்மனையே காட்டிடுவாய் போல இருக்கே.."
புன்னகை புரிந்த கோமதி "அப்போ நீயும் காக்கா குருவியாய்த் தான் இருப்பே"என்றாள் கிண்டலாக.
"ஆனாலும் உனக்கு வாய் நீளம்தான் "என்றவள் சற்று நேரம் பேரம் பேசிவிட்டு அரைகிலோ காயை அள்ளிக்கொண்டவள் இன்னுமிரண்டு காய்களை எடுத்துக் போட்டுக் கொண்டாள் 
இந்த பேரம் பேசும் காட்சிகளை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் அப்பாவும் பிள்ளையும்.
               இரண்டு நாட்கள் கழிந்தன.அன்று பள்ளிவிட்டு வந்த கோபுவின் கையில் ஒரு சிறிய செடி இருந்தது.அதைப் பார்த்த பார்வதி"இது என்ன செடி கோபு?யார் கொடுத்தாங்க?"என்றாள் 
.ஆவலாக 
"அம்மா, எங்க ஸ்கூல்லே ஒவ்வொருத்தரையும் செடி வளக்கணும்னு சொல்லிக கொடுத்திருக்காங்க.நல்லா வளர்த்தா பரிசு குடுப்பாங்களாம்."
அப்படியா என்றவள் உற்சாகமானாள் தேடிப்பிடித்து ஒரு பழைய  உடைந்த பிளாஸ்டிக் வாளியைக் கொண்டு வந்தாள் காற்றுப் புக அதில் ஓட்டை போடப் படாத பாடு  பட்டாள் 
"தெருவில் எங்காவது வீடு கட்ட மண் தோண்டியிருப்பாங்க அதை இந்த வாளியில் எடுத்துட்டு வா."
கோபு வாளியுடன் ஓடினான்.எதிரே அப்பா வருவதைக் கூட அவன் கவனிக்கவில்லை. அவ்வளவு உற்சாகம்.
"அப்பாடா, ஒரு வழியாக செடி நடும் விழா சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது அம்மாவும் கோபுவும் தினமும் நீர் ஊற்றி  அதை ஒரு பிள்ளைபோல் நினைத்து கவனித்து வந்தனர்.
              செடி நனறாக வேர் பிடித்து விட்டது என்று   கோபுவும் பார்வதியும் மகிழ்ச்சியடைய இவர்களின் உற்சாகம் நடராஜனையும் பற்றிக் கொண்டது.தினமும் மாலையில் வந்தவுடன் .
"இன்னைக்கி செடிக்குத் தண்ணீர் விட்டாயா ?என்றபடி அதை ஒருமுறை பார்த்து விட்டு காபி குடிப்பார்.
பதினைந்து நாட்கள் ஓடிவிட்டன.அன்று காலையில் வழக்கம்போல செடியின் அருகே வந்தவள் பெரிதாகக் கத்தினாள்."கோபு.., ஓடிவா, இங்கே வந்து பார்."
அவள் போட்ட சத்தத்தில் கோபுவும் நடராஜனும் வாரி சுருட்டிக் கொண்டு ஓடிவந்தனர்.
"இங்கே பார் புதுசா இலை விட்டிருக்கு பக்கத்திலே இன்னொரு இலையும் நீட்டிக்கொண்டிருக்கு"இரண்டு கைகளையும்  தட்டிக் கொண்டு குழந்தையாகக் குதூகலித்தாள் அன்றைக்கு பாயசம் வைத்து கொண்டாடினாள்  பார்வதி.இப்போதுதன் அது கத்திரிக்காய் செடி என்று தெரிந்தது.செடி வளர்ப்பதில் 
இப்போது கோமதி அவளுக்கு ஆசிரியராகிவிட்டிருந்தாள் அவள் சொல்லிப் புரியாத விஷயங்களை கணினியில்   தேடிப்பிடித்துப் படித்தாள் பார்வதி.
இரண்டு மாதங்கள் முடிந்தன.அதே உற்சாகம். ஆம் இப்போது கத்திரி பூத்துவிட்டது.
இரண்டு நாட்களில் பிஞ்சாகும் என்றவள் ஏமாந்தாள் காய்க்கவில்லை.
இலையும் நிறம் மாறத்தொடங்க கோமதி சொன்னதுபோல மருந்திட்டாள் உரமிட்டாள் பகீரதப் பிரயத்தனம் என்று சொல்வார்களே அதுபோல பாடுபட்டால்.இரண்டு கத்திரிக்காய் செடியில் எட்டிப் பார்த்தது.
அன்று கோமதியிடம் இல்லை பழுக்கக் காரணம் கேட்டவள்  .
திகைத்துப் போனாள் 
ஏம்மா தினமும் தண்ணி  விட்டா செடி அழுகிடாதா பயிர் வளக்கிறது சுலபமில்லே என்றவளிடம் மெளனமாக ஆமோதித்தாள் பார்வதி.
அன்றும் ஒரு விடுமுறை தினம் கோபு அமர்ந்து எழுதிக் கொண்டிருந்தான்.கோமதி "அம்மா, கத்திரிக்காயம்மா.."
என்று வழக்கம்பொலக் கூச்சலிட்டாள் 
வெளியே வந்த பார்வதி அவளிடம் காயை வாங்கி கொண்டு அவள் சொன்ன விலையைக் கொடுத்து விட்டு உள்ளே போனாள் 
இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த நடராசன் 'கோபு உங்கம்மா பேரம் பேசாமல் காய் வாங்கிட்டு போறதைப் பார்த்தியா "
என்றார்.
ஒரு விவசாயி பயிர் விளைவிக்க என்ன பாடு படுறான்னு இப்போ அம்மாவுக்குத் தெரிஞ்சிடுச்சு.அதனாலதான் பேசாமே வாங்கிட்டுப் போறாங்கப்பா.
இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த பார்வதி வெளியே வந்தாள் 
"நெசந்தான் கோபு.ஒரு செடிக்கே நாம் இத்தனை கஷ்டப்படுறோமே, ஒரு தோட்டத்தைப்பாதுகாக்க எத்தனை கஷ்டப் படுவாங்க."
"ஆமாம் பார்வதி இயற்கை மட்டுமில்லாமே எலி பெருச்சாளி கால்நடைங்க இதிலிருந்தெல்லாமும் பாதுகாக்கணும்.அதனால இன்னிக்கிப் போலவே எப்போது பேரம் பேசாமே காய் வாங்கறதுதான் நாம அவங்களுக்குச் செய்யிற பெரிய உதவி."
கோபு சிரித்தபடியே"அப்பா, கத்திரிக்காய் செய்த மாயத்தைப் பாருங்க அம்மாவை மாத்திடுச்சு."என்றவனைப் பார்த்து சிரித்தனர் நடராஜனும் பார்வதியும்.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------





ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com 

Monday, April 22, 2019

Saturday, April 6, 2019

பாட்டி சொன்ன கதைகள் -

                     ஏமாற்றாதே  ஏமாறாதே 
           ஒரு ஊரில் ஒரு  வியாபாரி இருந்தான்.  அவன் உப்பு   வியாபாரம் செய்து வந்தான்.அருகில் உள்ள நகரத்திற்குச் சென்று மூட்டையில் உப்பு வாங்கிவந்து அந்த கிராமத்தில் விற்று வந்தான்.அந்த கிராமத்திற்கு செல்ல  வேண்டுமெனில் இடையில் ஒரு ஆற்றைக்  கடந்துதான் செல்ல வேண்டும்.வாரம் ஒரு முறை அந்த வியாபாரி நகருக்குச் சென்று உப்பு வாங்கி வருவா ன்.அவனிடம் ஒரு கழுதை இருந்தது அந்தக் கழுதையின் முதுகில் உப்பு   மூட்டையை ஏற்றிக் கொண்டு கிராமத்திற்கு  வருவான்அவன்.
           ஒரு முறை அந்த உப்புவியாபாரி நகருக்குச் சென்று உப்பு வாங்கிக்கொண்டு அந்த மூட்டையை வழக்கம்போல் கழுதையின் முதுகில் ஏற்றிக் கொண்டு கிராமத்தை நோக்கி நடந்தான்.அன்று ஆற்றில் நீர் கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது.மெதுவாக கழுதையை ஒட்டிக் கொண்டு ஆற்றைக் கடக்கத் தொடங்கினான் அந்த வியாபாரி.
            திடீரென்று கழுதையின் கால் மடங்கி கீழே விழுந்தது ஆற்று நீரில் தத்தளித்து எழுந்தது. அந்தக் கழுதையைப் படாத பாடு பட்டு எழுப்பி நிற்க வைத்தான் வியாபாரி.ஆனால் அதற்குள் உப்பு மூட்டை பாதி கரைந்து போனது.உப்பு குறைந்ததும் மூட்டையின் கணம் குறைந்தது.வெகு சுலபமாக கழுதை இப்போது நடந்தது.
           வீடு சென்று சேர்ந்ததும் கழுதை யோசித்தது.ஆற்றில் விழுந்து எழுந்தால்  கனம் குறைந்து விடுகிறது.இனி வரும்போதெல்லாம் ஆற்றில் விழுந்து வரலாம் என நினைத்தது.அடுத்தமுறை வியாபாரி வழக்கம்போல் உப்பு வாங்கி மூட்டையைக் கழுதையின் முதுகில் ஏற்றி ஆற்றின் அருகே வந்தான்.மூட்டையை இருகக் கட்டிவிட்டு ஆற்றில் இறங்கினான்.
நடு ஆற்றில் கழுதை கால் மடங்கி  விழுவதுபோல் நீரில் விழுந்தது.
இந்த முறை உப்பு கரைந்து நஷ்டமாகி விட்டதே என்ற கோபத்தில் கழுதையை நன்கு அடித்து எழுப்பினான் வியாபாரி 
           கழுதைக்கு அடி  தெரியவில்லை. முதுகில் கனம் குறைந்ததே என்று மகிழ்ந்தது.இதேபோல் நீரில் வழக்கமாக கழுதை விழுவது கண்டு வியாபாரி புரிந்து கொண்டான். இது வேண்டுமென்றே நீரில் விழுகிறது முதுகின் கனம் குறைக்கவே அப்படிச் செய்கிறது எனத் தெரிந்து  கொண்டான்.கழுதைக்குப் பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என முடிவு செய்தான்.
          அன்றும் வழக்கம்போல் கழுதையின் முதுகில் மூட்டையை ஏற்றி கொண்டு வந்தான் வியாபாரி.இம்முறை மூட்டை எப்போதும் இருப்பதை விடப பெரிதாக இருப்பதைக் கண்டு கழுதை திகைத்தது.ஆனால் முதுகில் சுமந்ததும் மகிழ்ந்தது ஏன் தெரியுமா?வழக்கம்போல் உப்பு முட்டையின் கனத்தை விட இது குறைவாக  இருந்தது. 
          கழுதையுடன் ஆற்றில் இறங்கினான் வியாபாரி.நடு ஆற்றில் வந்தவுடன் வழக்கம் போல் நீரில் விழுந்தது கழுதை.அது தானாக எழுந்து வரட்டும் என்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் வியாபாரி.நீரில் விழுந்த கழுதையால் எழுந்து நிற்கவே முடியவில்லை. ஏனெனில் முதுகில் மூட்டை முன்னை விடப்  பலமடங்கு கனத்தது. கழுதை பெரிதாக சத்தமிட்டது தான் செய்த தவறை உணர்ந்து கொண்டது.
           இந்தமுறை வியாபாரி கழுதையின் முதுகில் பஞ்சு மூட்டையை ஏற்றியிருந்தான்.கனம் குறைவாக இருந்தும் அது இன்னும் குறையும் என்று எண்ணி நீரில் விழுந்தது ஆனால் நீரில் நனைந்த பஞ்சு மூட்டை நீரைஉறிஞ்சி மேலும் கனமாகி விட்டது.வெகுநேரம் தடுமாறிய கழுதை எழுந்திருக்க முடியாமல் அப்படியே சோர்ந்து அமர்ந்திருந்தது.வியாபாரி மூட்டையை எடுத்துக் கழுதையை எழுப்பினான். வீடு வந்து சேர்ந்த கழுதை 
நினைத்தது.
கனம் குறைந்த மூட்டை என்று தெரிந்தும் மேலும் கனத்தைக் குறைக்க ஆசைப் பட்டேன் .நான் ஏமாற்ற நினைத்தேன் ஆனால் ஏமாந்தேன்.எஜமானுக்குத் துரோகம் நினைத்தது பெரும் தவறு. இனி ஒழுங்காக இருக்க வேண்டும் 
இப்போது கழுதைக்கு நல்ல புத்தி வந்தது.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------










































ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com 

Tuesday, April 2, 2019

You got notification from DocuSign Electronic Signature Service

 
 

 
DocuSign
Review and sign this document.
Dear Recipient,

Please sign this invoice
This is an automatically generated notice.

This message holds a secure link to DocuSign. Please do not show this link with others.

Additional Signing Way
Please visit DocuSign, click on 'Access Documents', and enter the security code: F4AB65CEF7

About Our Service
Sign documents electronically in just few clicks. It's safe. No matter if you're in an office, home or on-the-go -- DocuSign provides a trusted solution for Digital Transaction Management.

Questions concerning an Invoice?
In case you need to modify an invoice or have questions , please reach out to the sender directly.

If you cannot see the document, please visit the Help with Signing page on our support Center .
 


 

Monday, April 1, 2019

நன்மை செய்தால் நன்மை விளையும்

ஒரு பெரிய காடு .அந்தக் காட்டில் ஒரு பெரிய மரம் இருந்தது.அது ஆற்றின் கரையில் இருந்தது.அந்த ஆற்றில் ஒரு கட்டெறும்பு விழுந்து தத்தளித்தது.நீரின் வேகத்தில் அது கரையேற முடியாமல் தவித்தது.அந்தப் பெரிய மரத்தில் ஒரு புறா வந்து அமர்ந்தது.எறும்பு தவிப்பதைப் பார்த்தது.உடனே ஒரு இலையைப் பறித்துப் போட்டது.அந்த எறும்பு இலையில் ஏறித்  தப்பித்துக் கரையேறியது.
  அந்த  ஊரில் ஒரு வேடன் வசித்து வந்தான்.அவன் ஊரின் எல்லையில் இருந்த  அந்தக்    காட்டுக்குச் சென்று பறவைகளையும் சிறிய மிருகங்களையும் வேட்டையாடிப்  பிழைத்து வந்தான்.
       ஒரு நாள் வேட்டையாடிக் களைத்துப் போனவன் காட்டின் நடுவே ஓடும் ஆற்றில் நீர் அருந்தச் சென்றான்.அப்போது புறா மரக் கிளையில் வந்து அமர்ந்தது.அதைப் பார்த்த வேடன் கையில் இருந்த வில்லில் நாண்  ஏற்றினான். புறாவைக் குறி பார்த்தான்.
       புறா .பயத்துடன் அமர்ந்திருந்தது.சாகப் போகிறோம் என்று நினைத்தது.திடீரென்று வேடன்"ஆ  ஆஅ...அம்மா, "என்று அலறியபடியே குனிந்தான். அவன் கையிலிருந்த வில்லும் கீழே விழுந்தது.அம்பு மட்டும் பறந்து சென்று குறி தவறி மேலே பறந்து கொண்டிருந்த ஒரு கழுகைக் கொன்றது.
வேடன் காலைக்  கடித்த கட்டெறும்பு ஓடிச் சென்று புற்றுக்குள் மறைந்தது. எ றும்பால் கடிபட்ட வேடன் காலைத் தடவியபடி அமர்ந்து விட்டான்.
          தன்னை ஆற்று வெள்ளத்திலிருந்து காப்பாற்றிய புறாவைக் காப்பாற்றிவிட்டோம் என்று எறும்பு மகிழ்ந்தது.சரியான சமயத்தில் வேடன் காலைக்  கடித்து அவன் அம்பிலிருந்து காப்பாற்றிய எறும்புக்கு புறா மனதுக்குள் நன்றி சொன்னது. அத்துடன் தன்னைக் கொன்று தின்ன வட்டமிட்ட கழுகையும் வேடன் கொல்லக் காரணமாயிருந்த எறும்புக்கு நன்றி சொன்னபடி மகிழ்ச்சியுடன் பறந்தது புறா.நன்மை செய்தால் நன்மை  விளையும் என்று அது தெரிந்து கொண்டது.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------












--
ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 

Tuesday, March 5, 2019

Fwd: பாட்டி சொன்ன கதைகள்



---------- Forwarded message ---------
From: Rukmani Seshasayee <rukmani68sayee@gmail.com>
Date: Tue, 5 Mar 2019 at 17:40
Subject: பாட்டி சொன்ன கதைகள்
To: rukmani seshasayee <rukmani68sayee@gmail.com>


              13.விறகுவெட்டியும் வனதேவதையும் 
                     ஒரு ஊரில் ஒரு விறகுவெட்டி வாழ்ந்து வந்தான்.அவன் வீட்டுக்கு அருகில் ஒரு பெரிய காடு இருந்து. அந்தக் காட்டில் நிறைய பெரிய பெரிய மரங்கள் வளர்ந்திருந்தன.
           விறகுவெட்டி தினமும் அதிகாலையில் எழுந்து தன்னுடைய இரும்புக்கோடாலியை எடுத்துக் கொண்டு அந்தக் காட்டுக்குச் செல்வான். நன்றாகக் காய்ந்த மரமாகப் பார்த்து அதை வெட்டிக் கட்டாகக் கட்டி தலையில் வைத்துக் கொண்டு ஊருக்குள் சென்று விற்று வருவான். அந்தப் பணத்தில் அன்றுதேவையான உணவைத் தயாரித்து அவனும் அவன் மனைவியும்  உண்டு  வாழ்ந்து வந்தனர் .            ஒருநாள் நல்ல வெய்யில் நேரம்.விறகுவெட்டி கோடாலியைத் தோளில் போட்டுக் கொண்டு அந்தக் காட்டுக்குள் வெகுதூரம் சென்றுவிட்டான். அவன் வெட்டுவதற்குத் தக்கபடி எந்தக் காய்ந்த மரமும் தென்படவில்லை.சூரியன் சையத் தொடங்கியது. தேடித் கொண்டே வந்தவன் அந்தக் காட்டின் நடுவே ஓடும் பெரிய ஆற்றின் கரைக்கு வந்து சேர்ந்தான்.
     அந்த ஆற்றின் நீரை அள்ளிக் குடித்தான்.அந்த ஆற்றின் 
கரையில் ஒரு பெரிய மரம் இருந்தது அந்தமரத்தில்  இருந்த  பெரிய கிளையை வெட்டத்  தொடங்கினான்.
           பாதிக் கிளையை வெட்டியபோது திடீரென்று அவன் கோடாலி கைநழுவி வேகமாக ஓடும் ஆற்றில் விழுந்தது.விறகுவெட்டி ஐயோ என அலறியவாறு நீருக்குள் இறங்கித் தேடினான். அவனுடைய கோடாலி அகப்படவே இல்லை.
என்ன செய்வான் பாவம் அங்கேயே அழுதபடி அமர்ந்து விட்டான்.வெகுநேரம் அவன் அழுது கொண்டிருப்பதை அந்தக் காட்டில் இருக்கும் வனதேவதை பார்த்தது.நீரில் இருந்து வெளியே வந்தது.வனதேவதையைப் பார்த்தவுடன் பயத்துடன் எழுந்து நின்றான்.அவனை அன்புடன் பார்த்த வனதேவதை,
"ஏனப்பா வெகு நேரமாக அழுது கொண்டிருக்கிறாய்? "என்று கேட்டது.
விறகுவெட்டியும் அழுதுகொண்டே "என் கோடாலி நீருக்குள் விழுந்துவிட்டது.அது இல்லாமல் என்னால் விறகு வெட்ட முடியாது.
இனி நான் எப்படி வாழ்வேன்?"என்றான் 
அதைக் கேட்ட வனதேவதை "கவலைப் படாதே உனக்கு கோடாலிதானே வேண்டும் நான் தருகிறேன்" என்று சொல்லி நீருக்குள் மறைந்தது.
சற்று நேரத்தில் அந்தவனதேவதை ஒரு தங்கக்  கோடாலியைக கையில் பிடித்தபடி வெளியே வந்தது.
"இதோ உன் கோடாலி.இதை வைத்துக் கொள் "
விறகுவெட்டி தன தலையை இல்லை என்பதுபோல் அசைத்தான்.
"இது பொன்னால் ஆனது இதைவைத்து விறகு வெட்ட முடியாது.
மேலும் இது என்னுடையது இல்லை."
என்று சொன்னவன் மீண்டும் அழத்  தொடங்கினான்.
"அழாதே  இரு இதோ வருகிறேன்" என்ற வனதேவதை மீண்டும் நீருக்குள் மூழ்கியது.
சற்று நேரத்தில் வெள்ளியாலான கோடாலியைப் பிடித்தபடி வந்தது.அதையும் பார்த்த விறகுவெட்டி "இதுவும் என்னுடையது இல்லை."என்றபடி தலையை அசைத்தான்.
"கவலைப் படாதே இதோ வருகிறேன் அழாமல் இரு என்று சொல்லியபடியே வனதேவதை நீருக்குள் மூழ்கி எழுந்தது.
இப்போது அதன் கையில் ஒரு இரும்புக்கு கோடாலி இருந்தது.
அதைப் பார்த்த விறகுவெட்டி  "இதுதான் என் கோடாலி." என்று மகிழ்ச்சியுடன்  கூறினான்.
வனதேவதையும் அவனைப் பார்த்து,"உன்னுடைய நேர்மையைப் பாராட்டுகிறேன்.நீ பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப்  படாமல் இருப்பதைப் பார்த்து மகிழ்ந்தேன்."என்று கூறியபடி மூன்று கோடாலிகளையும் அவனிடம் கொடுத்தது.
"உன் நேர்மையைப் பாராட்டி இந்த மூன்று கோடாலிகளையும் உனக்குப் பரிசாக அளிக்கிறேன்.தங்கம் வெள்ளிக் கோடாலிகளை விற்று நீ செல்வந்தனாக வாழ்வாயாக.உனக்கு என் நல்வாழ்த்துக்கள்."என்று கூறி மறைந்தது.
நேர்மைக்கு கிடைத்த பரிசுகளை ப்  பெற்றுக் கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் வீடு நோக்கி நடந்தான் விறகுவெட்டி.


















































ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com 


--
ருக்மணி சேஷசாயி 
Rukmani Seshasayee
ப்ளாக் : http://chuttikadhai.blogspot.com  :: http://rukmaniseshasayee.blogspot.com